Reizen op maat in Namibië : Reisverhalen

In de wolken in Namibië

Als verrassing had ik tijdens onze reis door Namibië voor mijn vriend een ballonvaart boven de zandduinen van de Sossusvlei geregeld. Uiteindelijk was ik alleen de gene die het meest verrast werd tijdens de prachtige vlucht. Toen Tim een paar medereizigers vroeg foto’s van ons te maken‚ ging hij niet samen met mij poseren‚ zoals ik verwachte‚ maar ging hij op z’n knieën.

Mijn hart maakte een sprongetje en ik zei volmondig ja. Hij had geen betere plek en geen perfecter moment kunnen uitkiezen dan in die ballon‚ waar ik sowieso al betoverd was door het eindeloze zicht over het rode zand dat als een woeste zee door het landschap golft. Als Namibië specialist was ik uiteraard al vaker in Namibië en in de Sossusvlei geweest‚ maar in een luchtballon ervaar je de omgeving weer op een compleet andere manier dan wanneer je te voet gaat. Eigenlijk besefte ik met het gigantische uitzicht pas hoe weids dit gebied is. Je weet het natuurlijk ook wel als je tussen de duinen staat‚ maar pas wanneer je er overheen vliegt en overal waar je kijkt de duinen ziet‚ krijg je een idee van hoe groot 32.000 vierkante kilometer is.

Nadat we veilig waren geland stond er een uitgebreid ontbijt voor ons klaar midden in de duinen. In de ballon had niet iedereen het aanzoek meegekregen‚ maar eenmaal aan de grond verspreidde het nieuws zich als een lopend vuurtje. Vervolgens mocht ik de champagnefles vasthouden toen onze gids hem met een sabel ontkurkte. En uiteraard hebben we daarna op ons aanstaande huwelijk geproost.


Hoewel de ballonvaart en het bijbehorende aanzoek een letterlijk en figuurlijk hoogtepunt was‚ hadden we nog meer belevingen die de reis een extra dimensie gaven. Het was sowieso heel bijzonder om met Tim te reizen‚ omdat hij Namibië voor de eerste keer bezocht. Je kijkt dan toch heel anders tegen een land aan dan wanneer je er al zes keer bent geweest. Het was heel speciaal om het enthousiasme van hem mee te maken. Daardoor zag ik het land zelf ook weer met andere ogen.

Aan de andere kant van Namibië‚ in het uiterste noordoosten‚ verbleven we in een bijzonder kamp dat door de Bosjesmannen stam wordt gerund. Het kamp ligt ver van het gebaande toeristenpad en we waren dan ook de enige gasten. Tijdens ons verblijf kregen we echt een idee van  de traditionele leefwijze van de stam omdat we mochten deelnemen aan al hun activiteiten. Zo gingen we met de mannen mee het veld in op jacht. Ze vertelden ons over alles wat zij uit de natuur gebruiken. Zo ‘winkelen’ ze in de natuur en vinden geneeskrachtige kruiden‚ groenten‚ gebruiksvoorwerpen en uiteraard dieren.

Hoewel de Bosjesmannen in ons westers wereldbeeld analfabeet zijn –de meeste Bosjesmannen kunnen immers niet lezen en schrijven- voelden wij ons juist analfabeet in deze omgeving. Zij weten feilloos de weg te vinden in de bush‚ kunnen moeiteloos sporen oppikken en weten precies wat ze wel en niet kunnen gebruiken en eten. Toen de Bosjesmannen achter een stekelvarken aan in de begroeiing verdwenen‚ voelden we ons meteen kwetsbaar. Godzijdank waren ze snel weer terug. Helaas voor hun zonder stekelvarken‚ dat werd avondeten zonder vlees…

Als aanstaande echtgenoot werd Tim ook nog op de proef gesteld door de Bosjesmannen. Want als je gaat trouwen moet je toch minstens een vuur kunnen maken voor je vrouw‚ zo dachten zij. Nadat de mannen het voor hadden gedaan kon Tim aan de slag met het wrijven van een stokje tegen een ander stokje‚ waardoor vonkjes ontstonden. Gelukkig lukte het hem vlammen tevoorschijn te toveren en of het nu daar door komt of niet‚ ondertussen zijn we alweer twee jaar gelukkig getrouwd

---