Reizen op maat in Oeganda : Reisverhalen

In het spoor van primaten

Omdat dit de eerste keer is dat ik Oeganda bezoek ben ik erg benieuwd naar het land. Ik vraag me af wat Oeganda precies van de andere safarilanden onderscheidt en kan niet wachten om de topattractie‚ de gorilla’s en chimpansees‚ te zien.

Ik kom er al snel achter dat dit niet de bestemming is wanneer je puur voor safari komt. In Oeganda leeft wel wild‚ maar dan meer verspreid‚ waardoor je bijna nergens grote aantallen dieren bij elkaar ziet. Daar vormt het groepje giraffen dat ik in Murchison Falls National Park zie trouwens een fijne uitzondering op! Vogels vind je in Oeganda wel in grote getale en vogelaars kunnen hier dan ook echt hun hart ophalen. Wat me ook opvalt is dat je in tegenstelling tot in Kenia en Tanzania‚ waar alles om de natuur draait‚ veel van het dagelijkse leven van de bewoners ziet omdat je alles per auto aflegt. Tijdens de lange ritten achterin de jeep van mijn chauffeur en gids heb ik het gevoel dat ik de bevolking echt leer kennen. Zo komen we langs schooltjes‚ theeplantages‚ zien we kinderen spelen en zien we mensen met fietsen volgeladen met groenten.

Nog een groot voordeel van de Oeganda is de afwisseling. Naast uitgestrekte bush zie je in het land felgroen‚ bergachtig regenwoud. Ook maken we uiteenlopende safari’s‚ van boottochten en trekkings tot jeeptochten. Het is een verademing dat het land niet op grote schaal door toeristen wordt bezocht. Het is hier nog rustig en het accommodatieaanbod is beperkt. De accommodaties waar ik overnacht verrassen me. Ook al zijn de meeste lodges niet zo luxe als accommodaties die we in andere landen aanbieden‚ qua sfeer een persoonlijke service doen ze absoluut niet onder. De mooiste ervaring heb ik in Semliki Safari Lodge. Hier wordt iedere avond een lange tafel gedekt waar alle gasten plaatsnemen en samen het diner gebruiken. Ook de managers schuiven aan als ik er ben. Er ontstaat al snel een geanimeerd gesprek dat nog lang door gaat.

Maar ook tijdens mijn reis in Oeganda blijken de gorilla’s toch wel het hoogtepunt. De trekking in het Bwindi National Park maakt een diepe indruk op me. Na een instructie vertrekken we vroeg in de morgen met een kleine groep te voet vanuit de lodge het regenwoud in. De tocht leidt door dichte jungle‚ over bergen en door steile dalen. De Oegandese spoorzoekers zijn ons al vooruit gegaan om op zoek te gaan naar het nest van de gorillafamilie van die nacht.


Ik heb veel geluk omdat de familie niet ver van onze lodge is gesignaleerd en een zware dag lopen door de jungle blijft me bespaard. Via portofoon worden onze gidsen de juiste richting in gestuurd door de spoorzoekers. En daar zie ik ze dan eindelijk‚ de grootste levende apen ter wereld zijn nog geen 10 meter bij me vandaan. Het is ongelofelijk om deze met uitsterven bedreigde berggorilla‚ die alleen nog hier voorkomt‚ in het wild te zien. De imposante zilverrug‚ de leider van de groep‚ maakt grote indruk op me. De kleinere apen proberen hun vader te imiteren door ook op hun borst te slaan en kreten uit te stoten. Hoewel we zijn gevraagd om niet dichterbij te komen dan 7-8 meter‚ bewegen de dieren zelf natuurlijk ook en af en toe komen ze zelfs wel op een paar meter langs me heen. Deze indrukwekkende ervaring zal ik niet snel vergeten!

In Kibale National Park doen we het nog eens dunnetjes over met een trekking op zoek naar chimpansees. Helaas heeft het geregend en zien we de apen alleen in de bomen. Maar ook dat is de natuur. Van te voren kun je nooit weten wat je gaat zien. Mijn reis sluit ik af bij de Murchison Falls‚ waar de Nijl met geweld 43 meter de diepte in stort. Ik kijk terug op een zeer geslaagde eerste‚ maar zeker niet de laatste‚ reis naar Oeganda.

---